EDUKACYJNA  ALTERNATYWA

  Wydział Artystyczny Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie.

Uniwersytet Śląski-filia w Cieszynie, kierunek: Edukacja Artystyczna w Zakresie Sztuk Plastycznych, to alternatywa jaka staje przed każdym utalentowanym manualnie maturzystą. Zresztą, nigdy nie jest za późno na realizację swoich marzeń, rozwijanie talentów i doskonalenie umiejętności.

Kierunki zaoczne o tak szerokim spektrum specjalizacji, dają nam możliwości nie tylko edukacyjne. Cenne w życiu znajomości, czy przyjaźnie, klimat miasteczka uniwersyteckiego, to wspomnienia na wiele lat… A talent? Rozwijany czy nie, jeśli już jest, to na zawsze. Czasami tylko drzemie…

      EKSPRESJA  CISZY-  SZYMON WYPYCH

Szymon Wypych, to nieżyjący od roku jeden z najaktywniejszych artystów rzeźbiarzy, środowiska częstochowskiego.  Jego twórczość charakteryzuje wielość tematów i różnorodność gatunkowa. Wszystko, co artysta postrzegał, potrafił przełożyć na język rzeźbiarski, nie negując przy tym rzeczywistości. W swych pracach, zgłębia naturę i szuka relacji zachodzących między nią a człowiekiem. Wystawa rzeźb tego artysty (pomnik, medal, plakietka, portret, rzeźba plenerowa) znajdowała się w częstochowskim BWA.                                                                   

                                                                                                                            Agata Morawiec

           Woodstock- największy festiwal open-air w Europie.

Od kilku lat, na przełomie lipca i sierpnia, w Kostrzynie nad Odrą, odbywa się masowe wydarzenie kulturalne. Odbywa się ono pod hasłem: ,,Miłość! Przyjaźń! Muzyka! Stop przemocy! Stop narkotykom!”.

Jest to największy festiwal open-air w Europie, zwany Przystankiem Woodstock.

Bierze w nim udział kilkaset tysięcy ludzi. Młodzież utożsamiająca się z różnymi subkulturami, ale i dorośli ze swoimi dziećmi, z rodzinami. To ogromnie medialne wydarzenie. Jego reżyserem jest Jurek Owsiak, a organizatorem Fundacja Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, która dedykuje to przedsięwzięcie wszystkim  wolontariuszom, pomagającym fundacji w organizacji jej corocznych finałów.

Klimat tego wydarzenia jest niepowtarzalny i zupełnie inny od tego typu imprez artystycznych. Nie ma tu światowych gwiazd, bo i po co? Każdy biorący w koncercie zespół bardziej profesjonalny lub mniej, jest na swój sposób gwiazdą.

Festiwal łączy pokolenia, burzy bariery i stereotypy. Tysiące ludzi potrafi bawić się przez trzy dni, ale i bezbłędnie dostosować się do przestrzegania ustalonych zasad.

A samo podejście mieszkańców Kostrzyna- zadziwiające. Ogromna tolerancja, cierpliwość, życzliwość-to cechy, których brakuje przeciętnemu Polakowi w stosunku do młodych ludzi. Na kilku scenach odbywają się tu koncerty ponad 750 zespołów. Różna muzyka, różni wykonawcy. Rock, Przystanek Jezus, Hary Kriszna, politycy, ekolodzy. Mnóstwo profesjonalnych spotkań i prelekcji. Każdy wykładowca cieszy się ogromną popularnością: ten mówiący o walce z narkotykami i ten poruszający problemy Polski.

Młody odbiorca styka się tu z różnego rodzaju działaniami artystycznymi, które są uzupełnieniem koncertów grup rockowych. Wioska artystyczna proponuje warsztaty teatralne, plastyczne, fotograficzne i filmowe, prowadzone przez znanych ludzi świata kultury.

Przystanek Woodstock, to przesłanie niosące ze sobą wiarę w drugiego człowieka, szacunek do jego odmienności i wolności. To wydarzenie wartościowe artystycznie, bowiem uwrażliwia ono młodego odbiorcę na sztukę, w każdej formie. Przygotowywuje  się tu happeningi, teatr uliczny, udostępnia film nurtu off, a także daje możliwości do kreatywnej ekspresji ludziom uzdolnionym. Nad wszystkim czuwa Pokojowy Patrol, a organizacja jest godna podziwu.

Wpływ tej masowej imprezy, na życie ludzi w niej uczestniczących jest ogromny.

Ci , którzy biorą w niej udział, nie tylko dobrze się bawią, ale uwrażliwiają na wartości. Przyjaźń, tolerancja, otwartość, życzliwość i uśmiech, to cechy, które wpływają na fakt, jakim  jest kontynuacja tego festiwalu, wbrew panującym stereotypom. Brak tutaj alkoholu i narkotyków, co surowo jest przestrzegane.

Tym, których tu nie ma, pokazuje on , że można bawić się doskonale, bez używek, pieniędzy i tych wszystkich zbytków, które otaczają nas w dzisiejszym świecie.

Nie byłam na Przystanku Woodstock, ale nigdy nie jest za późno. Wybiorę się tam w tym roku, ze swoim synem.

                                                                                                                                Agata Morawiec

     Recenzja krytyczna wystawy prac malarskich Zdzisława Beksińskiego.

                                                       BWA Częstochowa.

W moim domu jest wiele obrazów. Jednego autora. To ja sama chętnie maluję. Relaksuję się przy płótnie i sztaludze. Jednak malarstwo o jakim chciałabym napisać, to górna półka. 

Ze Zdzisławem  Beksińskim nie spotkałam się wcześniej. Wiedziałam kim jest, ba,  widziałam kilka fotografii jego prac. Ogólnie mówiąc –miałam o nim pojęcie. Jednak nie zapomnę dnia, kiedy z czystej ciekawości udałam się do częstochowskiego BWA, gdzie znajduje się kolekcja dzieł tego awangardowego artysty, należąca do Anny i Piotra Dmochowskich z Paryża.

Pierwsze wrażenie- pamiętam dokładnie- to szok. Trudno określić jego zabarwienie. Nie wiem :pozytywny  czy negatywny, zachwyt kunsztem malarstwa olejnego, pomysłem. Technicznie doszedł do perfekcji. Trupistyczna stylizacja wabi lśniącym kolorem i gładką powierzchnią obrazów. Myśli cisnęły mi się do głowy, nie potrafiłam zanalizować zamierzeń autora. Gdy ja maluję, wylewam na płótno swoje radości, nostalgie, a tu lęki, smutek, rezygnacja, przerażenie... 

Te słowa zaczęły cisnąć mi się na usta. Kim był ten człowiek? Dlaczego jego twórczość przedstawia tylko śmierć , zniszczenie i nicość?  Część obrazów wydaje się rysowana plątaniną kolorowych kresek z których wyłaniają się kształty postaci. Inne wykonane malarsko o tematyce iście fantastycznej, wciągające w przestrzeń. Jednak od wszystkich nie wiadomo dlaczego wieje grozą, a autor  prowadzi nas przez odczucia : samotności, śmierci, rozpaczy.

    Zdzisław Beksiński urodził się w Sanoku, w 1924. Kształcił się na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej. Rozpoczął jako fotografik, jednak sukcesy przyniosła mu twórczość rysunkowa i malarska, a także częściowo rzeźbiarska. Pierwszy odniósł na wystawie w 1964 w Krakowie, kiedy to sprzedał prawie wszystkie prace. Artysta realizował się też w fotografii artystycznej. Tu dorobek ukazuje go jako osobę dynamiczną, poszukującą własnego sposobu wypowiedzi, silnej ekspresji.  Jednak życie go nie rozpieszczało. Zmarła mu żona, a syn popełnił samobójstwo. Może w osobistych traumatycznych przeżyciach artysty należy znaleźć zrozumienie dla jego twórczości?

To ,co obejrzałam na tej wystawie i co mogłam usłyszeć na stanowisku multimedialnym, z ust samego autora, na temat sztuki, śledzić etapy powstawania jego dzieła było dla mnie fascynujące. Ponure, ale niesamowicie interesujące. Wciągające otchłanie, wraki statków odpływające w dal, cmentarze, czaszki, kości. Dużo kości i tkanek. Nawet motywy na pierwszy rzut oka architektoniczne, czy roślinne kojarzą się za chwilę z elementami ludzkiej anatomii. Czym jest jego twórczość? Pewnie po części kontynuacją surrealizmu Salwadora Dali. Sam tego nie wiedział, ale przyznał się , że imponowało mu malarstwo Bronisława Linkego, epatujące grozą rozkładu i ukazujące ludzkość w stanie potępienia i upadku.            Nie nadawał tytułów swoim obrazom, uważał je za swoją subiektywną wizję świata.

,,Wszyscy mamy problem śmierci przed oczyma. Nie jestem wyjątkiem. Osobiście bardziej boję się umierania niż samej śmierci. Nie jest to lęk przed nicością, ale przed cierpieniem i tego się chyba bardziej obawiam.”(Słowa malarza)

To, co opisuję ,to zaledwie namiastka spuścizny po Beksińskim. Część jego życiorysu „ okres fantastyczny” w twórczości. I choć krytycy wypowiadają się o nim sceptycznie, pcha nas ku refleksji, zadumy nad końcem, może trochę przeraża, ale na pewno zafascynuje nie jednego odbiorcę.

      Malarz zginął śmiercią tragiczną. Został zamordowany we własnym mieszkaniu. Czy to przewidział? Zapraszam do obejrzenia wystawy i wysnucia własnych refleksji na temat twórczości tego człowieka.                        

                                                                                                                               Agata Morawiec